Selecteer een pagina

Op 6 november draaide in Peeriscoop de filmspecial ‘Une saison en France’ van regisseur Maha-mat-Saleh Haroun. 120 toeschouwers beleefden de realistische en heftige film over het leven van Abbas. Hij is een vluchteling uit Centraal -Afrika, die in Frankrijk wacht op zijn status. Zijn wanhoop, onmacht, frustratie en het onbegrip in zijn omgeving zijn treffend neergezet in deze 1,5 uur durende film. In het voorprogramma vertelden twee Gorcumse statushouders over hun leven in Nederland na hun vlucht uit Syrië.

De filmavond was georganiseerd door Anika van der Kevie, samen met de gemeente en collega’s van het IFFG (Internationaal Filmfestival Gorinchem). Anika van der Kevie: “Met het IFFG zetten wij graag mensen aan het denken, om begrip en ruimte te hebben voor elkaar. Wij kiezen daarbij voor internationale wereldfilms. Een laagdrempelige en goede manier om mensen met elkaar in gesprek te brengen over actuele en sociale onderwerpen.

Voor de filmspecial van de Maand van Respect hebben wij bewust gekozen voor ‘Une saison en France’, een film die aandacht vraagt voor begrip, respect en diversiteit. De hoofdpersoon Abbas was in zijn moederland leraar Frans. Hij had in Afrika een leven, een beroep, hij was iemand. En nu moet hij met zijn twee kinderen in Frankrijk wachten op zijn status, terwijl hij zijn dagelijks leven probeert in te richten. Hij is gereduceerd van de persoon Abbas tot vluchteling. Wat doet dat met hem? En met zijn kinderen? Het is een pure, indrukwekkende en ook schrijnende film. Het verhaal riep dan ook veel emoties op bij het gemengde gezelschap.”

Na afloop was er tijd ingeruimd voor reacties en discussie. Jan Ottevanger was gastheer op deze avond die het publiek prikkelde om in gesprek te gaan met drie gasten: Jiska Engelbert, professor media en communicatie aan de Erasmus universiteit, de heer Shermin Amiri, ervaringsdeskundige en Ro van Doesburg, wethouder gemeente Gorinchem.

“Het was boeiend om te zien en te horen hoe onder leiding van Jan Ottevanger de gastsprekers en het publiek met elkaar in gesprek gingen over het complexe thema immigratie. Maar vooral indrukwekkend wat het met mensen deed, want zij hadden zich bijna ‘letterlijk’ verplaatst in het leven van Abbas. Een van de mooie reacties uit de zaal was: ‘Ik ben mij weer heel bewust van het nare proces en wat het met een mens doet, dat wachten op een status’. Je zag dat mensen hun blik verbreedden en zich vragen stelden. Ook bleven zij uitgebreid met elkaar napraten in de foyer. En dát was precies de bedoeling van deze film: verbreed je blik. Heb meer begrip voor elkaar.”